Η ψυχοθεραπεία αναφέρεται σε μια ποικιλία τεχνικών και μεθόδων που χρησιμοποιούνται  για να βοηθήσουν τα παιδιά και τους εφήβους που βιώνουν συναισθηματικές δυσκολίες καθώς και δυσκολίες συμπεριφοράς. Παρόλο που υπάρχουν πολλών ειδών ψυχοθεραπείας ανάλογα με την σχολή ψυχολογίας που ακολουθεί ο ψυχολόγος, όλα τα είδη στηρίζονται στην επικοινωνία ως το βασικό εργαλείο που οδηγεί στην αλλαγή των συναισθημάτων και της συμπεριφοράς του ατόμου. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να αφορά ένα μόνο παιδί/έφηβο, μία ομάδα παιδιών και εφήβων, μια οικογένεια, ακόμα και ποικιλόμορφες οικογένειες όπως ένα ζευγάρι με τα παιδιά τους και τα παιδιά τους από προηγούμενες σχέσεις. Στα παιδιά το παιχνίδι, η μίμηση, η ζωγραφική και τα εικαστικά, καθώς και η συζήτηση είναι κυρίως η μέθοδος για να εκφραστούν τα συναισθήματα και να επιλυθούν πιθανόν προβλημάτων.
Αρχικά ο ψυχολόγος καταγράφει ένα αναλυτικό ιστορικό του παιδιού από τους γονείς και οποιοδήποτε άλλο σημαντικό πρόσωπο για την ζωή του παιδιού, όπως δάσκαλος, άλλες θεραπευτές κτλ. Η μεθοδολογία και τα εργαλεία που θα χρησιμοποιηθούν στην θεραπευτική διαδικασία εξαρτάται από τα προβλήματα που παρουσιάζει το παιδί ή ο έφηβος, από την συνεργασία του παιδιού , από το αναπτυξιακό επίπεδο που βρίσκεται καθώς και από την συναισθηματική του ωριμότητα.
Η ψυχοθεραπεία στο παιδί ή στον έφηβο συνήθως εφαρμόζεται σε συνδυασμό με άλλες /παρεμβάσεις, όπως συνεργασία με το σχολείο, ιατροφαρμακευτική αγωγή, ψυχοθεραπεία οικογένειας και συμβουλευτική γονέων.
 Η σχέση του παιδιού ή του εφήβου με τον ψυχοθεραπευτή του είναι πολύ σημαντική. Το παιδί ή ο έφηβος θα πρέπει να νιώθει καλά, άνετα, ασφαλής και αποδεκτός με τον θεραπευτή του. Όταν η σχέση του θεραπευτή με το παιδί ή τον έφηβο βασίζεται σε συναισθήματα ασφάλειας και εμπιστοσύνης, τότε  είναι πιο εύκολο για αυτό να εκφράσει τα συναισθήματα , τις σκέψεις και τους φόβους του, γεγονός που βοηθά την θεραπευτική διαδικασία.
Η ψυχοθεραπεία βοηθά το παιδί ή τον έφηβο με πολλούς τρόπους. Δέχονται συναισθηματική υποστήριξη, λύνουν τις διαφωνίες τους με τους άλλους, έρχονται σε καλύτερη επαφή, με τα συναισθήματα τους και τα συναισθήματα άλλων, δηλαδή κατανοούν τι αισθάνονται γιατί αισθάνονται έτσι και πως μπορούν να αισθανθούν καλύτερα. Επίσης βελτιώνονται στην επίλυση των προβλημάτων που προκύπτουν στην καθημερινότητα τους.
Οι θεραπευτικοί στόχοι πρέπει να είναι συγκεκριμένοι, όπως   αλλαγή συμπεριφοράς, βελτίωση των σχέσεων με την οικογένεια τους ή τους συνομηλίκους, κτλ.).